به هرحال

هیلاری کلینتون از کودکی آرزوهای دور و درازی داشت. زمانی می خواست فضانورد شود. حتی به ناسا نامه نوشت و حرف دلش را زد. ناسا جواب داد که دخترها نمی توانند فضانورد شوند. پیش از ازدواج با بیل کلینتون هم تلاش کرد وارد نیروی دریایی آمریکا شود، ولی به او گفتند سنش بالاست، دید چشمش خوب نیست و زن است.(به نقل از رسانه های آنور آبی)
باز به نقل از منابع نامعتبر کلینتون پس از آن تصمیم گرفت رئیس جمهور شود تا قانون را تغییر بدهد.
پس از شکست در انتخابات کلینتون با اشاره به زنان آمریکا گفت: «می خواهم که همه زنان و بخصوص زنان جوانی که امیدشان به ستاد انتخاباتی و شخص من بود بدانند که افتخار بزرگی برای من بود که نماینده و مبارز آنان در این رقابت باشم. ما هنوز نتوانستیم این سخت ترین سقف شیشه ای را بشکنیم [اشاره به اولین رئیس جمهور زن آمریکا] اما روزی یک نفر اینکار را خواهد کرد و خیلی دور نخواهد بود.»
خواستن همیشه توانستن نیست، اما به قول یکی از دوستانی که هنوز وبلاگش را دنبال می کنم
« به هرحال زندگی همچنان ادامه دارد، همانطور تخمی و همانطور مزخرف و همانطور تکراری و خسته کننده...»

کمی درباره ی وبلاگ...